Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Περὶ κατακρίσεως καὶ φόβου Θεοῦ


Ἀββᾶς Ἡσαΐας ὁ Ἀναχωρητής

Θυμήσου τὸν Θεὸ ὅτι εἶναι παρὼν καὶ σὲ προσέχει, καὶ ὅ,τι ἔχεις στὴν καρδιά σου, εἶναι φανερὸ μπροστά Του. Πὲς λοιπὸν στὴν ψυχήν σου. Ἂν φοβᾶσαι ὅμοιούς σου ἀνθρώπους ἁμαρτωλοὺς νὰ μὴ δοῦν τὶς ἁμαρτίες σου, πόσον μᾶλλον τὸν Θεὸ ποὺ τὰ βλέπει ὅλα; Καὶ ἀπὸ αὐτὸ φανερώνεται ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ στὴν ψυχήν σου.

Καὶ ἂν μείνεις μαζί του μένεις ἀκίνητος ὡς πρὸς τὰ πάθη, ὅπως εἶναι γραμμένο «ὅσοι στηρίζονται στὸν Κύριον εἶναι σὰν τὸ Ὄρος Σιών, δὲν θὰ σαλευθεῖ στὸν αἰῶνα ὅποιος κατοικεῖ στὴν Ἱερουσαλήμ.» Καὶ σὲ κάθε πρᾶγμα ποὺ κάνεις, νὰ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς βλέπει κάθε σκέψη σου, καὶ δὲν θὰ ἁμαρτήσεις ποτέ. Σ᾿ Αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα στοὺς αἰῶνες. Ἀμήν.

Περὶ κατακρίσεως

Ἐάν πολεμῆσαι ἀπὸ τὸν λογισμὸ τῆς περιφρονήσεως τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ἐπιθυμῇς νὰ τὸν προσβάλλῃς, νὰ ἐνθυμῆσαι τότε, ὅτι δι᾿ αὐτὸ σὲ παραδίδει ὁ Θεὸς εἰς τοὺς ἐχθρούς σου. Ἡ σκέψις αὐτὴ θὰ σὲ ἡσυχάζει. Διότι αὐτὸ μόνον γνώριζε, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ποὺ κατηγορεῖ τὸν ἀδελφόν του εὑρίσκεται μακρὰν ἀπὸ τὴν εὐσπλαχνίαν τοῦ Θεοῦ. (Δηλ. εἶναι ἀνάξιος νὰ τὸν λυπηθῇ διὰ τὰ σφάλματά του ὁ Θεός).

Ὁ καλύτερος τρόπος νὰ ἀναπαύσῃς τὴν συνείδησίν σου εἶναι νὰ μὴν κατακρίνῃς τὸν πλησίον σου, καὶ νὰ ταπεινώνῃς τὸν ἐαυτόν σου.
Μὴν κρίνετε διὰ νὰ μὴν κριθῆτε.
Μὴν καταδικάσετε διὰ νὰ μὴν καταδικασθῆτε.
Συγχωρῆτε τοὺς συνανθρώπους σας διὰ νὰ σᾶς συγχωρέσῃ ὁ Θεός.

Ὅταν λοιπὸν ἀδικούμεθα ἀπὸ κάποιον διαφοροτρόπως νὰ χαιρόμεθᾳ, οὐχὶ δὲ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε, ἀλλὰ διότι μας δίνετε ὡς εὐκαιρία νὰ τὸν συγχωρέσουμε καὶ ἔτσι νὰ λάβουμε καὶ ἐμεῖς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν μας.