Η ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

Ο υμνωδός την ονομάζει «πανεύφημον νύμφην Χριστού» την Αγίαν Αικατερίναν και πολύ δικαίως γιατί η Αγία ως μόνον νυμφίον της ψυχής της είχε κάνει τον Χριστόν. Η ζωή της πραγματικά πολύαθλος κατέπληξε τους πάντας. Η σοφία και η γνώσις, όλη η επιστήμη του καιρού της είχε γίνει κτήμα της. Όλα όμως τα περιφρόνησε για την αγάπη του μοναδικού Νυμφίου, του Χριστού.

Και όμως η σοφία του κόσμου αυτού δεν την παραπλάνησε, ούτε η γήινη φιλοσοφία. Την έθεσε στην υπηρεσία της αληθινής φιλοσοφίας, για να ελκύση στην πίστι του Χριστού τους φιλοσόφους του καιρού εκείνου και τους ρήτορας.

Υπέμεινε πολλά βασανιστήρια και φυλακίσεις και απ' όλα αυτά την εγλύτωσε θαυματουργικά ο Κύριος. Τέλος παρέδωσε την αγία ψυχή της με μαρτυρικόν διά ξίφους θάνατον, διά να πρεσβεύη από τότε για όλους, όσοι επικαλούνται την προστασία της. Ιδιαιτέρως τιμάται εις το όρος Σινά από τους μοναχούς της Μονής Σινά, γιατί θαυματουργικώς μετεφέρθη το σώμα της επί του όρους αυτού.

Νομίζομεν ότι μεγάλην ωφέλειαν θα λάβη ο αγαπητός αναγνώστης από την ανάγνωσιν του βίου της Αγίας Αικατερίνης, γι' αυτό και προβαίνομεν εις την έκδοσιν του φυλλαδίου αυτού με την ευχήν όπως η Μεγαλομάρτυς «αιτήται πάσι το μέγα έλεος».

Γνωριμία με τον Ιησού Χριστό

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Ο Άγιος Νικόλαος, είναι από τους γνωστότερους και δημοφιλέστερους Αγίους της Χριστιανικής Πίστεως και μάλιστα της Οικουμενικής Ορθοδοξίας και τούτο, γιατί, όπως διαβάζουμε στο ιερό συναξάρι του:
«Ο Νικόλαος, πρέσβυς ων εν γη μέγας,και γης αποστάς εις το πρεσβεύειν ζέει».

Ο Άγιος Νικόλαος, ως άνθρωπος του Θεού και μυσταγωγός των υπέρ νούν, «όλως ανατεθείς τω Κυρίω», με την ενάρετη και παναγία ζωή του νουθέτησε, δίδαξε, φώτισε, στήριξε, έσωσε, θαυματούργησε, προστάτευσε και βοήθησε όχι μόνο τους τότε χριστιανούς των Μύρων, αλλά και όλου του κόσμου, εδώ και δεκαοκτώ ολόκληρους αιώνες από τη γέννησή του, την αγία βιοτή και την οσία κοίμησή του.

Η γέννηση του Αγ. Νικολάου τοποθετείται στο β΄ μισό του Γ΄ αιώνα στα Πάταρα της Μικράς Ασίας. Οι γονείς του, ενώνοντας τη φιλομουσία με την ευσέβεια, φρόντισαν επιμελώς για τη σωστή και άρτια εκπαίδευσή του. Και πράγματι ο νεαρός Νικόλαος ηύξανε προκόπτων σε θερμότητα πίστεως, σε πλούτο γνώσεως και σε διαγωγή σώφρονα και άμεμπτη. Διέπρεψε στη μοναχική πολιτεία και για τις πολλές αρετές του χαρακτηρίζεται από την Εκκλησία «κανόνας πίστεως, εικόνα πραότητος και εγκρατείας διδάσκαλος». Έλαβε μέρος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ. στην Νίκαια της Βιθυνίας. Ανεδείχθη «Μύρων αρχιεράχης μέγας» «φρουρός και πρόεδρος σεπτός και στύλος απερίτρεπτος» για σαράντα χρόνια.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

Ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας ή Μέγας Αθανάσιος ή Άγιος Αθανάσιος (περ. 298[1] – 2 Μαΐου 373) ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Τιμάται ως άγιος τόσο από την Ανατολική Ορθόδοξη όσο και από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Αποτελεί έναν από τους τέσσερις Πατέρες της Ανατολικής εκκλησίας που φέρουν τον τίτλο «Μέγας» μαζί με τούς Βασίλειο, Φώτιο, και Αντώνιο, και ένας από τους 33 Πατέρες της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Τους γονείς του Μ. Αθανασίου ακριβώς δεν τους γνωρίζουμε. Δεν έχουμε πληροφορίες για αυτούς. Μα φαίνεται ότι ήσαν ευσεβείς άνθρωποι, γιατί την ευσέβεια διδάξανε στο παιδί τους. Από μικρό παιδί, τον ποτίσανε με τα νάματα της χριστιανικής θρησκείας, από μικρό τον θρέψανε με το μάννα της θεϊκής τροφής.

Και τούτο το καταλαβαίνουμε, γιατί βρίσκουμε τον Αθανάσιο από μικρό παιδί να ζει με τον Θεό, με τα του Θεού. Και έζησε όχι μονάχα έτσι αφηρημένα και γενικά τα του Θεού, μα έμπρακτα και εφαρμοσμένα και στην αρετή και στα μυστήρια της Εκκλησίας μας. Δεν έπαιζε άλλα παιχνίδια, τα παιχνίδια του ήταν θρησκευτικά. Παίζανε με τα άλλα συνομήλικα παιδιά του, αναπαράσταση της Θ. Λειτουργίας και των άλλων μυστηρίων της Εκκλησίας μας.

Μια φορά μάλιστα, κάποια μέρα, που οι χριστιανοί της Αλεξανδρείας, είχαν μεγάλη γιορτή εις μνήμην του επισκόπου Πέτρου, που μαρτύρησε κατά τον διωγμό του Μαξιμίνου, ο Αθανάσιος με άλλα παιδιά παίζανε στην ακροθαλασσιά διάφορα εκκλησιαστικά παιχνίδια. Εκεί κοντά βρισκόταν και το σπίτι του Πατριάρχου Αλεξάνδρου, Αλεξανδρείας. Ο Πατριάρχης εκείνη την ήμερα είχε καλέσει και μερικούς άλλους κληρικούς να φάνε μαζί του το μεσημέρι. Εκεί λοιπόν που τους περίμενε, κοιτάζει για μια στιγμή από το παράθυρο και βλέπει τα παιδιά να παίζουν ένα παιχνίδι. Του τράβηξε την προσοχή ιδιαίτερα τούτο το παιχνίδι. Παρατηρεί, ότι τα παιδιά έπαιρνε το κάθε ένα και ένα ρόλο, θα έλεγε κανείς, των αξιωματούχων της Εκκλησίας. Το ένα ήταν αναγνώστης, το άλλο διάκονος, άλλο ιερέας και το άλλο επίσκοπος.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΑΤΑΡΩΝ

ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΩΝ ΗΜΩΝ ΜΕΘΟΔΙΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΑΤΑΡΩΝ, ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΩΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ (ήκμαζε κατά τον τέταρτον αιώνα).

Ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις τοῦ ἑβδόμου αἰῶνος ἐπαναστατήσονται οἱ Ἀγαρηνοὶ καὶ περικυκλώσουσι τὰ τείχη τῆς Πόλεως Βυζαντίου, καὶ συναχθήσονται πάντα τὰ έθνη ἐν αὐτῇ καὶ επτάλοφος στρέψει τὸ πρόσωπον αὐτῆς ἐπὶ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου· καὶ οὐαὶ σοὶ επτάλοφε, ἐκ τῆς τοιαύτης ὀργῆς, ὅταν κυκλωθής ὑπὸ στρατοπέδου πολλοῦ καὶ κυριευθής ὡς διὰ μικροῦ πράγματος, καὶ τὰ ὡραῖα σου τείχη πεσοῦνται ὡσεὶ καλιά, καὶ πατήσει τὸ μειράκιον ἐπὶ σὲ χαλινῶ, τὸ σκῆπτρον θήσει, καὶ ἐν αὐτῷ οὐ μένει, καὶ βάλη τᾶς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὰ Ἅγια τοῦ Θεοῦ θυσιαστήρια· καὶ τὰ άγια ἀποκρούσουσι καὶ τρώσουσι τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπωλείας· καὶ μετὰ ταῦτα ἐγερθήσεται ὁ ὄφις ὁ κοιμώμενος, καὶ πατάξει τὸν κόρακα, καὶ τὸ διάδημα αὐτοῦ, ἀνακολπωσάμενος,
καὶ μεγαλυνθήσεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, πρὸς μικρόν· οἱ δὲ υἱοὶ τῆς ἀπωλείας στηρίξαντες δώσι τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἐπὶ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου· καὶ οὕτω δώσει ὁ ὄφις ὁ κοιμώμενος θάνατον ὅσιον, καὶ κρατήσει ἐπὶ την επταλόφον τὸ Ξανθὸν γένος, ἔξ ἢ πέντε, καὶ φυτευθήσονται ἐν αὐτῇ λάχανα, καὶ φάγονται ἐξ αὐτῶν πολλοὶ εἰς ἐκδίκησιν τῶν αγίων· κρατήσουσι δὲ ἐπὶ τὴν ἀνατολὴν προνοητὲς τρεῖς, καὶ δύσει (ο δεῖνα) ὁ προφητεύων, καὶ μετὰ τοῦτον ἐγερθήσεται αὐτόνομος, καὶ μετὰ τοῦτον ἕτερος λύκος ἀγριώδης· καὶ δείρωσι τοὺς Ἰσμαηλίτες, καὶ διώξουσιν αὐτοὺς ἕως Κολωνίας, καὶ ταραχθήσονται καὶ τὰ καθήμενα  Ἔθνη ἄτινα εἰσὶν ἐπὶ τὰ βόρεια μέρη, κινήσουσι μετὰ μεγάλης βίας καὶ δριμύτητος θυμοῦ, καὶ χωρισθήσονται εἰς τέσσαρας ἀρχάς, καὶ ἡ μὲν πρώτη χειμάσει εἰς Ἔφεσον, ἡ δὲ δευτέρα εἰς τὰ Μελάγια, ἡ τρίτη ἐν Ἀκροκάμπῳ, ἠγοῦν εἰς τὴν Πέργαμον, καὶ ἡ τετάρτη εἰς Βιθυνίαν· καὶ σωρεύσουσι ξύλα πολλά, καὶ καταπατήσουσιν αὐτῆς τὰ ὅρια·

τότε ταραχθήσονται τὰ ἔθνη καθήμενα ἐπὶ νότου γωνίας, καὶ ἐγερθήσεται ὁ μέγας Φίλιππος μετὰ γλωσσῶν δέκα οκτώ καί συναχθήσονται ἐν τῇ επταλόφω, καὶ συγκροτήσουσι πόλεμον οἷς οὐ γέγονε πώποτε· καὶ δραμούσιν εἰς τὰς ἐμβολᾶς καὶ εἰς τὰς ρυμᾶς τῆς επταλόφου, καὶ ὁ φόνος τῶν ἀνθρώπων ὡς ποταμὸς κινήσει, καὶ θολωθήσεται ἡ θάλασσα ἐκ τοῦ αἵματος έως τὰ βάθη τῆς ἀβύσου.

Τότε ὁ βοὺς βοήσει καὶ ἡ ξηρόλαφος θρηνήσει, καὶ τότε σταθώσιν οἱ ἵπποι, καὶ φωνὴ ἐξ οὐρανοῦ κράξει, στῶμεν, στῶμεν, εἰρήνη ὑμὶν· ἀρκεῖ ἡ ἐκδίκησις αὔτη ἐπὶ τοὺς ἀπειθεῖς καὶ ἀνηκόους, καὶ ἀπέλθετε ἐπὶ τὰ δεξιὰ μέρη τῆς επταλόφου καὶ ἐκεῖ εὐρήσεται ἄνθρωπον ἐπὶ δυὸ κίονας ἱστάμενον ἐν κατηφείῳ πολλή, (ἔσται δὲ λαμπρὸς τὸ εἶδος, δίκαιος, ἐλεήμων, φορῶν πενιχρά, τῇ ὄψει αὐστηρὸς καὶ τῇ γνώμη πρᾶος·) ἔχοντα ἐπὶ τὸν δεξιὸν αὐτοῦ πόδα καλάμου ήλον· καὶ φωνὴ ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου κηρυχθήσεται, στήσατε αὐτὸν βασιλέα, καὶ δώσουσιν αὐτῶ εἰς τὴν  δεξιὰν χεῖρα ρομφαῖαν, λέγοντες αυτώ· ανδρίζου, Ιωάννη, και ίσχυε, και νίκα τους εχθρούς σου· και επάρας την ρομφαίνα παράτοῦ Αγγέλου, πατάξει τοὺς Ἰσμαηλίτας Αἰθίοπας, καὶ πᾶσαν γενεὰν ἄπιστον.

Τοὺς δὲ Ἰσμαηλίτας μερίσει εἰς τρία μέρη· καὶ τὴν μὲν πρώτη ἐν ρομφαῖᾳ, τὴν δὲ δευτέραν βαπτίσει, τὴν τρίτη καταδουλώσεται ἐν τῇ ανατολὴ· καὶ ἐν τῷ ὑποστρέφεσθαι αὐτόν, ἀνοιχθήσονται οἱ θησαυροὶ τῆς γῆς, καὶ πάντες πλουτήσωσι, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν πένης, καὶ ἡ γῆ ἀποδώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς ἐκατονταπλασίονα· τὰ δὲ ὄπλα τὰ πολεμικὰ γενήσονται εἰς ἄροτρα καὶ δρέπανα· καὶ βασιλεύσει ἔτη τριάκοντα πέντε, καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ, βασιλεύσει ἔτη δώδεκα· καὶ οὗτος προεῖδε τὸν θάνατον αὐτοῦ, καὶ οὗτος πορεύσεται εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ παραδώσει τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τῷ Θεῷ·

καὶ ἔκτοτε βασιλεύουσιν οἱ τέσσαρες υιοί αὐτοῦ· καὶ ὁ μὲν πρῶτος βασιλεύσει ἐν τῇ Ρώμη, ὁ δεύτερος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, ὁ τρίτος ἐν Θεσσαλονίκη, καὶ ὁ τέταρτος ἐν επτάλοφῳ. Οὗτοι ἀλληλομαχήσαντες, στρατοπεδεύσουσιν ἐπ' ἀλλήλους· καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ μοναχοὺς στρατοπεδεύσουσι, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν σωθήσεται· καὶ ἐν τῷ μὴ εἶναι ἄνδρα δίκαιον, βασιλεύσει γύναιον μιαρὸν καὶ ἀναίσχυντον ἐν τῇ επτάλοφω· καὶ αὐτὴ μιανεῖ τὰ ἅγια τοῦ Θεοῦ θυσιαστήρια, καὶ αὔτη σταθεῖσα ἐν μέσω τῆς επταλόφου, κηρύξει φωνὴ μεγάλη, λέγουσα· τὶς Θεὸς πλὴν ἐμοῦ; καὶ τὶς ὁ ἀνθιστάμενος ἐν τὴ ἐμὴ βασιλεία; καὶ εὐθὺς σεισθήσεται ἡ επτάλοφος, καὶ καταποντισθήσεται σύμψυχος ἐν βυθώ ἀπωλείας, καὶ μόνος οξηρόλοφος έσται φαινόμενος, και τα διαβαίνοντα πλοία μέλλουσι θρηνεὶν τὴν επτάλοφον·

καὶ οὗτος βασιλεύσει ἐν Θεσσαλονίκῃ ἕτερος ἐπὶ χρόνου μικροῦ· εἴτα καταποντισθήσεται καὶ ἡ Σμύρνη καὶ ἡ Κύπρος ἀπὸ ἀνεμοστροβίλου θαλάσσης, καὶ τότε βασιλεύσει ὁ αντίχριστος, καὶ πράξει κατὰ φαντασίαν φοβερὰ καὶ ἐξαίσια πράγματα, ὥστε, εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς πλανήσει, καθ' ἄ φησι Κύριος· μέλλει γὰρ γεννηθήναι ἐξ' Ἑβραίων, φυλῆς Δᾶν, ἐκ μιαρᾶς παρθένου ἄνθρωπος, ἐνδεδυμένος καθάπερ ὁ Διάβολος, καὶ τὸ μὲν πρῶτον δείξει πραότητα, ταπείνωσιν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ὑπόκρισιβ δείξει εἰς τοὺς  ἀνθρώπους,  καὶ  τότε  μέλλει  ὑπό  τοῦ  πλήθους  ἀγαπηθήναι,  καὶ  ἀναγορευθεῖς βασιλεὺς ποιήσει ἐξαίσια ἔργα· ἀγαπήσει δὲ πρώτον τοὺς Ἰουδαίους, καὶ τὸν κατεστραμμένον ναὸν ἀνοικοδομήσει· καὶ γενήσονται λοιμοὶ καὶ λιμοί, καταποντισμοὶ κατὰ τόπους· τά ὕδατα ἀποφράξουσιν· ὁ οὐρανὸς οὗ δώσει τὴν δρόσον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ κρατήσει ὁ τρισκατάρατος οὗτος δαίμων ἔτη τρία καὶ μῆνας ἔξ· τότε κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι, καὶ ὁ χρόνος ὡς μὴν διαβήσεται, καὶ ὁ μὴν ὡς ἑβδομάς, και ηυ εβδομάς ὡς μία ἡμέρα καὶ ἡ ἡμέρα ὡς ὥρα. Μετὰ οὒν τὴν συμπλήρωσιν, βρέξει ὁ Θεὸς πῦρ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἡ γῆ κατακαήσεται πήχεις τριάκοντα· τότε βοήσει ἡ γῆ πρὸς Κύριον, καὶ δημιουργὸν αὐτῆς λέγουσα· Παρθένος εἰμί, Κύριε, ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία· τότε οἱ οὐρανοὶ ὡς βιβλίον ἔσονται, καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ σαλπίσουσι τάς ἑαυτῶν σάλπιγγας, καὶ οἱ ἀπ' αἰῶνος δίκαιοι ἀναστήσονται, καὶ σταθήσονται ἐκ δεξιῶν του υψίστου, οἱ δὲ ἁμαρτωλοὶ ἐξ εὐωνύμων, καὶ οἱ μὲν δίκαιοι ἀπελεύσονται εἰς τὸν Παράδεισον, οἱ δὲ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὴν κόλασιν, καὶ πρὸς τὸν Βύθιον δράκοντα ἐν βυθῷ Ταρτάρου, ἵνα σὺν τοῖς ὑπουργοῖς αὐτοῦ αὐτὸν προσκυνώσι, καὶ βασιλέα αὐτὸν ἐπιγράψαντες, κολάζωνται αἰωνίως.

 Ἠμᾶς δὲ πάντας γένοιτο ἐπιτυχεῖν τῆς Χριστοῦ βασιλείας, προσκυνεὶν δὲ Πατέρα, Υἱὸν καὶ Πνεῦμα Ἅγιον, τὴν μίαν θεότητα καὶ βασιλείαν ἐν Χριστῷ τῷ Κυρίῳ ἠμῶν· ὧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων,

Ἀμήν.

ΠΗΓΗ: ΕΚΔΟΣΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΣΚΗΤΗ ΠΑΝΑΓΟΥΛΑΚΗ, 1974, σ.σ. 45-51.

ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Η παρακάτω επιστολή παραδόθηκε το καλοκαίρι του 2012 στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Επίσης, στάλθηκε σχεδόν σε όλους τους Μητροπολίτες της Ελλάδος, όπως και σε όλα τα μεγάλα σχίσματα του Πάτριου Εορτολογίου.

Το κείμενο το έγραψε ο Ιωάννης εν Χριστώ βασιλεύς των Πενήτων Ελλήνων ως έκκληση για την ανάσταση της Ελλάδος. Όπως καταλαβαίνετε κανείς από όσους παρέλαβαν την επιστολή δεν άκουσε…

Τώρα, εν έτη 2017, όλοι όσοι έλαβαν αυτή την επιστολή δεν έχουν πια καμία δικαιολογία για τη σημερινή πνευματική και υλική κατάντια των Ελλήνων, κι ό,τι κι αν ισχυριστούν ενάντιο είναι προφάσεις εν αμαρτίες.

***

Όποιος εν Χριστώ εβαπτίστηκε Χριστόν ενενδύθηκε, και ιδού το ένα το Πνεύμα του Κυρίου προς εσάς Αδέλφια, μας μαρτυρεί:

Ένας ο Κύριος.
Ένα το Σώμα Του και Ένα το Άγιο Του το Αίμα.
Ένα το νερό που μας Βαπτίζει, και μας το χαρίζει
η Μία Του η Εκκλησιά, που το Άγιο δισκοπότηρο για εμάς κρατά.
μα σήμερα οι Βασιλείς του Ουρανού στην γη αποστάτησαν,
και διαμελίστηκε το Ένα το Άγιο Πνεύμα.
διχάζοντας με διαφορετικές ιδεολογίες και πλανεμένες απόψεις το ποίμνιο του Κυρίου Ιησού Χριστού, χωρίζοντας τον Λαό σε μάζες και σε αιρέσεις.
***

Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος

διώξτε τον φθόνο και τα μίση αναμεταξύ σας Έλληνες
κι αγκαλιάστε το πνεύμα της Αλήθειας του Κυρίου μας, ως Μία Στάνη και Μία Ποίμνη και καθαιρέστε τους μη έχοντες τα χρηστά.

Παράνομοι λύκοι εισχώρησαν εις την Εκκλησία και εργάζονται για τον αφανισμό μας.

Πιστεύω εις Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία....
και εις ταπείνωση του Ποιμνίου εις την Αγάπη του Χριστού, σας προσκαλώ.

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ, ΟΛΟΙ εις τον Ποιμένα μας ΚΑΙ Αρχιεπίσκοπο Κύριο Ιησού Χριστό.

Καλούνται όλοι οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ.
***

Εν αρχή είναι η Βασιλεία του Θεού, κι η Βασιλεία του Θεού είναι ο Λόγος, κι ο Λόγος ήταν, είναι και θα είναι εις τον αιώνα προς τον Θεόν, διότι η Αγάπη είναι ο Θεός.

Η Αγάπη είναι η αρχή που οδηγεί προς τον Θεόν.

Αγαπητοί Πατέρες, οσιότατοι Απόστολοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Αρχιερέως ημών Ιησού Χριστού, με πολλή αγάπη και πόνο σας ερωτώ:

όταν το ένα πνεύμα της θείας Χάριτος είναι το Ένα κι εμείς οι πολλοί ο ενδεδυμένος ο Χριστός, σήμερα εσείς γιατί διαμελίσατε την Εκκλησία - Οίκο του Πατρός μας σε εκατοντάδες σχίσματα κι αιρέσεις;

Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, εγώ ο Ιωάννης, ο απεσταλμένος από τον Θεό, σας κρούω την πόρτα φωνάζοντας μετανοείτε !

Ο καιρός γαρ νυν.

Γνώρισα τα εκατοντάδες σχίσματά σας και τα έργα σας. Και ως παραβάτες σας καταγγέλλω, ότι δεν είστε εν τη διδαχή του Χριστού, διότι τα έργα σας είναι φανερά στα μάτια του Θεού και των ανθρώπων, διότι «πας ο παραβαίνων και μη μένων εν τη διδαχή του Χριστού Θεόν ουκ έχει∙ ο μένων εν τη διδαχή του Χριστού, ούτος και τον πατέρα και τον υιόν έχει». Και ως ο Κύριος είπε «ήτις ει τις έρχεται προς ημάς και ταύτην την διδαχήν ου φέρει, μη λαμβάνετε αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε. Ο γαρ λέγων αυτώ χαίρειν κοινωνεί τοις έργοις αυτού τοις πονηροίς».

(Ιωάννου Α΄β, 22. - «τις εστίν ο ψεύστης εί μη ο αρνούμενος ότι Ιησούς ουκ έστιν ο Χριστός; Ούτος εστίν ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν».

Και σήμερα, αγαπητοί μου Πατέρες, πέσατε στην πλάνη του πονηρού και αντί την διδασκαλία του Αρχιερέως μας Ιησού Χριστού, ακολουθείτε την οδό του αντιχρίστου.

Δεν είναι δυνατόν να υμνούμε τον Κύριο ως Μέγα Αρχιερέα μας εις την τάξη Μελχισεδέκ, κι εσείς να ζείτε την επίγεια δόξα σας μέσα στην χλιδή την ώρα που ο λαός πεινά. Ο Θεός χρυσούς ναούς δεν θέλει, μα χρυσές καρδιές.

Δεν είναι επιτρεπτό να υπάρχουν σήμερα ιερείς στην ιεροσύνη της Ορθοδοξίας και για θέωση να οδηγούν ως πρόβατα το ποίμνιο προς την αρσενοκοιτία.

Δεν είναι επιτρεπτό στην Ορθοδοξία να συλλειτουργούμε με αυτούς που ο μεσσίας τους δεν ήρθε ακόμα.

Δεν είναι επιτρεπτό Ορθόδοξος Πατριάρχης να ασπάζεται το Κοράνι και το Ταλμούδ, με το πρόσχημα ότι ο Θεός είναι «αυτός ο ένας».

Δεν είναι δυνατόν Ορθόδοξοι Ιεράρχες να λένε πως «εκτός των εβραίων ο θεός δεν υπάρχει άλλος Θεός», την ώρα που των εβραίων ο θεός λέει στους εβραίους «ο ευσεβής εβραίος γινωσκέτω, ότι το αίμα των χριστιανών θυσία εστί τα μάλα, ευπρόσδεκτος τω ουρανώ, ώστε το χέειν αίμα χριστιανού, είναι θυσία τόσον ιερά, όσον η των μάλλον πολυτίμων αρωμάτων και μύρων…, και στους εβραίους που αμαρτήσανε είναι θυσία προ παντός συναποφέρουσα την ευλογίαν του Υψίστου, επί των εκτελούντων και μεταλαμβανόντων αυτής». Κι εσείς σήμερα ορκίζετε εβραίους στη βουλή των Ελλήνων;

Δεν είναι επιτρεπτό τον ισόβιο Πατριάρχη της θείας Χάριτος (στα Ιεροσόλυμα) να τον έχετε φυλακή και χριστιανός με χριστιανό μέσα στον Πανάγιο Τάφο να σφάζονται σαν τα τσακάλια αναμεταξύ τους.

Στο όνομα της Αδιαιρέτου Αγίας Τριάδος έλθετε εις γάμον κοινωνίαν και ενώστε την Ορθοδοξία μας στο όνομα της Βασιλεύουσας των Ουρανών εν τη Γη και δώστε τα του Θεού εις τον Υιό, και Υιός εστί ο Έλλην, και ο Έλλην εστί λευκή περιστερά και λευκή περιστερά εστί ο Χριστός, που εσείς ιερείς μου του αφαιρέσατε τα χρηστά. Και τα χρηστά τα χρίζει μόνο ο Λόγος, και ο Λόγος εστί η Αγάπη, και η Αγάπη είναι ο Θεός κι εμείς ο Λαός οι καρποί του. Και σήμερα οι καρποί των εκκλησιών σας είναι καρποί σκότους και πλάνης στέφοντας τον άνθρωπο με την αγκάθινη γνώση του δευτέρου θανάτου.

Εγώ ειμί ο Ιωάννης, ο φέρων το Φως της αυγής, ο φέρων τους καρπούς της θείας Χάριτος εις τους λαϊκούς, και στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και στο όνομα των Αγίων Αγγέλων Του, σε μετάνοια σας καλώ και σε αδερφοσύνη και να ζήσουμε όλοι μαζί την πρώτη ανάσταση και το τέλος του δευτέρου θανάτου, ώστε τώρα που έρχεται ο Κύριος να μας βρει Ορθόδοξους Έλληνες και Φωτεινούς υιούς Του.

Από την όγδοη οικουμενική σύνοδο και μετά αφαιρέθηκε ο Ευαγγελισμός της θεάσεως του Ανθρώπου και από Εκκλησία του Φωτός έγινε εκκλησία του διαόλου. Διότι το «δεν χρειάζεται στους λαϊκούς να δίνουμε γνώσεις φωτός», είναι αντίχριστον, άρα και καθαιρετέο, όπως άπαντα τα κλήματα τα μη φέροντα Χριστού καρπό.

Ενώστε όλες τις Εκκλησίες κι ενταχθείτε εις τους νόμους του ιερού συντάγματος κι απαλλάξτε τον λαό από το κράτος της μεγάλης Βαβέλ, και αναστήστε το Έθνος των Ελλήνων.

Ιωάννης, ο εν ονόματι Κυρίου αγαπών σας. 

*******

Η επιστολή αυτή δημοσιεύτηκε στις 19 Ιουλίου 2012 για να είναι και ενήμερος ο ελληνικός λαός: http://fwnitwnpaterwn.blogspot.gr/2012/07/blog-post_19.html 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΔΕΛΗΜΠΑΣΗΣ

Την 25η Μαΐου του 2007 (με το εκκλησιαστικό ημερολόγιο - εορτάζουμε την Γ΄ Εύρεση της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου) εκοιμήθη εν Κυρίω ο Αριστοτέλης Δελήμπασης, ένας εκ των μεγαλυτέρων θεολόγων του Κ΄ αιώνος, παραγνωρισμένος από τους θεολογικούς κύκλους της εποχής του, λόγω του αντιοικουμενιστικού του φρονήματος και της αποτειχίσεώς του, διωγμένος και από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που υπηρέτησε, εξαιτίας της εναντίωσής του στην επάρατο εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, της οποίας θύματα είμαστε εμείς οι νεότεροι.

Είχα την ευλογία να τον γνωρίσω προσωπικά και να θαυμάσω το ήθος του. Μεγάλος δάσκαλος, που τα συγγράμματά του, αποτελούν μνημεία ορθοδόξου ομολογίας. Στην "Πατριο-γνωσία" δημοσιεύονται σταδιακά τα άπαντά του, εις μνημόσυνον αυτού και εις ωφέλειαν των καλοπροαιρέτων χριστιανών.

Μπορείτε να διαβάσετε ένα αφιέρωμα και εδώ.

Εύχομαι ο Κύριός μας να παραβλέψει τα πλημμελήματα αυτού, στα οποία ως άνθρωπος μπορεί να υπέπεσε και να τον αναπαύσει.

Αδερφέ μας και δάσκαλε Αριστοτέλη, πρέσβευε υπέρ ημών!

Ενδεικτική βιβλιογραφία:

α. Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ –ΑΘΗΝΑΙ 1972

β. ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΓΛΩΣΣΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ - ΑΘΗΝΑΙ 1972

γ. Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ -ΑΘΗΝΑΙ 1974 (Β΄ ΕΚΔΟΣΙΣ 1981)

δ. ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ - ΑΘΗΝΑΙ1976

ε. Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1975

στ. Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ - ΑΘΗΝΑΙ 1980

ζ. Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ - ΑΘΗΝΑΙ 1981

η. ΑΓΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982

θ. ΨΑΛΑΤΕ ΣΥΝΕΤΩΣ – ΑΘΗΝΑΙ 1982

ι. Ο ΑΔΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982

ια. ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ - ΑΘΗΝΑΙ 1985

ιβ. ΦΟΒΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΑ - ΑΘΗΝΑΙ 1986
ιγ. Η ΠΤΩΣΙΣ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ - ΑΘΗΝΑΙ 1990

ιδ. Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΙΣΜΟΥ - ΑΘΗΝΑΙ 1994
ιε. Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ Η "ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑ" - ΑΘΗΝΑΙ 1994
ιστ. ΑΝΑΙΔΗΣ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1997

ιζ. Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ - ΑΘΗΝΑΙ 1999

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ "ΚΑΛΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ" ΚΑΙ "ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ".

Η ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Μια φορά κι έναν καιρό και στο τώρα μας ακόμα και καλύτερα....
Και τούτο δύναται να συμβεί με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Και γράφει η πρώτη μας λευκή σελίδα :
Δούλοι κοιμηθήκατε, βασιλιάδες σας ξυπνάω.
Χωρίς δεκάρα στην τσέπη κοιμηθήκατε και με χρυσές λίρες στην τσέπη σας ξυπνάω.
Άδεια ποτήρια, διψασμένα για νερό η ψυχή σας.
Μέσα στο πυρ του στόματος του δράκοντος σε γέννησε η μήτρα σου, μα όπως τον σάπιο σπόρο μέσα στη λάσπη και στην μούχλα ανασταίνεται και γίνεται φυτό, έτσι και μέσα από την κοιλιά του δράκοντος του κόσμου τούτου......έτσι και ΕΛΗΛΥΘΕΝ Η ΩΡΑ ΙΝΑ ΔΟΞΑΣΘΕΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

ΕΛΛΑΣ ΓΑΡ ΜΟΝΗ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΝΕΙ ΦΥΤΟΝ ΟΥΡΑΝΙΟΝ ΚΑΙ ΒΛΑΣΤΗΜΑ ΘΕΙΟΝ ΗΚΡΙΒΩΜΕΝΟΝ, ΛΟΓΙΣΜΟΝ ΑΠΟΤΙΚΤΟΥΣΑ ΟΙΚΕΙΟΥΜΕΝΟΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΝ.

Αυτά τα γράμματα θα γεννιούνται εις τον αιώνα των αιώνων, που θα ανάβει η Ολύμπια Φλόγα ισοβίως και αδιαλείπτως από το Ολυμπιακό μας Στάδιο ως το τελευταίο καντηλάκι της Παναγιάς.

***

Στην δεύτερη σελίδα του λευκού μας του βιβλίου γράφει :
Δύο πλάκες εις τα χέρια του του έδωσε του βασιλέα Ιωάννη ο Θεός, την Παλαιά Διαθήκη-Μωσαϊκός νόμος, ώστε να καθαρίσει αυτά τα γράμματα στη γη.
Στο άλλο χέρι η άλλη πλάκα, η Καινή μας Διαθήκη του Ιησού Χριστού μας ο Λόγος.

Και μαζί Του δυο αγγέλους, ο ένας στο ένα χέρι του κρατάει σφυρί και στο άλλο χέρι σμύρνα πάνω σε ένα σπαθί. Και όποιος σμύρνα πρόσθεσε, σμύρνα κι αυτός να λάβει.

Ο άλλος ο άγγελος στα χέρια του κρατάει καλέμι, και στο άλλο χέρι του κρατεί λιβάνι κι ένα στεφάνι. Όποιος λιβάνι πρόσθεσε στο βιβλίο της ψυχής του, τούτος λιβάνι θα λάβει και την στέφανον της Δόξης του Υψίστου.

Και ο Ιωάννης είναι αυτός που έχει το στεφάνι το χρυσό διότι πρώτος εις τον Ουρανόν ευρέθη, που μετά απ'τον Χριστόν πέρασαν 2005 έτη που άνθρωπος επέρασε με το δεξί εις τον Θεόν για το δίκαιο όλων των ανθρώπων.
Και ο Θεός εχάρη γιατί ανάμεσα στους θεούς των θεών βρέθηκε ένας, κι αυτός είναι η Ζωντανή Ελλάδα.

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν.

Ο εν αρχή το Ι και εν το τέλη.... η επόμενη λευκή σελίδα μας