Ο Μέγας Προφήτης του Ισραήλ, που ηξιώθη να αρπαγή από την
γην δια πυρίνου άρματος, προώρισται, (είτε ο ίδιος, προσωπικώς, είτε πρόσωπον ή
πρόσωπα καθ’ όλα όμοια με αυτόν) κατά την Γραφήν, να παίξη σημαντικόν ρόλον εις
την διαμόρφωσιν των πραγμάτων του κόσμου.
Όταν ο Χριστός ηρωτήθη υπό των Μαθητών του: «Τι ουν οι
γραμματείς λέγουσιν ότι Ηλίας δει ελθείν πρώτον;» Ο δε Ιησούς αποκριθείς είπεν
αυτοίς:
«Ηλίας μεν έρχεται πρώτον και αποκαταστήσει πάντα» (Ματθ. ιζ’
10, 11).
Και εν συνεχεία… «Ηλίας ήδη ήλθε και ουκ επέγνωσαν αυτόν αλλ’ εποίησαν
αυτώ όσα ηθέλησαν» (Ματθ. ιζ’ 12), υπονοών εδώ τον καθ’ όλα πνευματικώς όμοιον
με τον Ηλίαν, Ιωάννην τον Πρόδρομον. «Τότε συνήκαν οι μαθηταί ότι περί Ιωάννου
του Βαπτισθού είπεν αυτοίς» (Ματθ. ιζ’ 13).
Εις την Παλαιάν Διαθήκην ωσαύτως αναγράφεται:
«Ιδού εγώ αποστελώ υμίν Ηλίαν τον Θεσβίτην πριν ή ελθείν την
ημέραν Κυρίου την μεγάλην και επιφανή, ος αποκαταστήσει καρδίαν πατρός προς υιόν
και καρδίαν ανθρώπου προς τον πλησίον αυτού, μη ελθών πατάξω την γην άρδην»
(Μαλαχ. δ’ 4, 5).
Εις δε την Αποκάλυψιν:
«Και δώσω τοις δυσί μάρτυσί μου, και προφητεύσουσιν ημέρας
χιλίας διακοσίας εξήκοντα περιβεβλημένοι σάκκους. Ούτοι εισιν αι δύο ελαίαι και
αι δύο λυχνίαι αι ενώπιον του Κυρίου της γης εστώται» (Αποκ. ι’ 3 και 4).
Εδώ δεν ομιλεί καθαρά η Γραφή τι είναι (ποία πρόσωπα) αι δύο
λυχνίαι. Πάντως οι πλείστοι ερμηνευταί, παλαιοί και νέοι, φρονούν ότι πρόκειται
περί των προφητών Ηλία και του μεταστάντος επίσης Ενώχ. Άλλοι δε περί του
Μωυσέως και του Ηλία (βλπ Π. Τρεμπέλα, Π. Μπρατσιώτη, Γ. Σκιαδά).
