ΧΡΗΣΜΟΙ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ¹

Προφητικά Κείμενα

" 3^α  Ανωνύμου παράφρασις² των του βασιλέως Λέοντος Χρησμών. (Πατρολογία Migne σελ. 1141- 1148 τ. 107)

Περί του θρυλουμένου πτωχού και εκλεκτού βασιλέως, του γνωστού και αγνώστου, του κατοικούντος εν τη άκρα (άκρα = το έσχατον σημείον, το ύψιστον σ, άκρα γης, ακρωτήριον, κορυφή όρους, τα άκρα έσχατα, φρούριον, ακρόπολις) της Βυζαντίδος.

Ο αληθινός βασιλεύς… ον εδίωξαν της οικίας αυτού οι άνθρωποι… εις το τέλος των Ισμαηλιτών αποκαλυφθήσεται… εν ημέρα Παρασκευή ώρα τρίτη… αποκαλυφθήσεται… Ο μέλλων αποκαλυφθήναι δια τόξων και σημείων φανήσεται. Ενηχηθή (ενηχέω= διδάσκω δια ζώσης φωνής, ισχυρώς ηχώ, παθ. πληροφορούμαι περί τινος) παρά του ορωμένου αγγέλου του αποκαλυφθέντος ως ανθρώπου λευκοφόρου ευνούχου, και εις το ους αυτού είπη αυτού καθεύδοντος, και της δεξιάς αυτού λαβόμενος είπη. Έγειραι ο καθεύδων και ανάστα… και επιφαύσει (θα σε φωτίσει) σοι ο Χριστός. Προσκαλείται γαρ σε του ποιμαίνειν λαόν περιούσιον· και εκ δευτέρου αυτώ είπη· έξελθε ο κεκρυμμένος, μηκέτι κρύπτου, πολλοί σε ζητούσι… και εκ τρίτου δώση αυτώ πλάκας λιθίνας, εν αις εγκεχάρακται εντολαί δύο· εκδικήσαι* και εθνοποιήσαι* χρηστά και ασέβειαν εκδιώξαι* και τους σοδομιτικά έργα ποιούντας πυρικαύστους ποιήσαι* ωσαύτως και τους κακούς ιερείς εκ του ιερού διώξαι* και τους αξίους εις το θείον αποκαταστήσαι*.

Έχει δε ούτος σημεία. Ο όνυξ του μεγάλου δακτύλου του δεξιού ποδός τήλωμα(μάλλον τύλωμα= σκληρόν εξόγκωμα, κάλος) έχων… και σταυρούς προφυρούς έχων επί τας δύο ωμοπλάτας… το δε όνομα του βασιλέως κεκρυμμένον εν τοις έθνεσι…

Επιθήσει (επιτίθημι= επιθέτω) Κύριος την χείρα αυτού επί την κορυφήν (κεφαλή) αυτού… εν ταις ημέραις εκείναις θλιβήσονται οι άνθρωποι, και δώσουσι τα πρόσωπα αυτών επί της γης, και χουν πάσουσιν επί τας κεφαλάς αυτών, και βοήσουσι προς Κύριον τον Θεόν του ουρανού και της γης, και τότε εισακούσεται Κύριος τας δεήσεις αυτών, και θήσει τα ώτα επί τους κατοικούντας την γην, και αποστελεί τον αρχάγγελον αυτού σχήματι ανθρώπου και αυλισθήσεται (αυλίζομαι= μένω εις την αυλή, μέλλων αυλισθήσομαι= συχνάζω, διαμένω) εν ταις νήσοις. Και ευρήσει τον άγιον αυτού, τον ηλειμμένον παρ’ουδενός βλεπόμενον και παρά μηδενός γνωριζόμενον… ο τοις πάσι σκοτεινός και αφανής, τω δε Θεώ και εαυτώ φανερός· εκ μοίρας (μοίρα= μερίς γης, κληρονομία, προφανώς καταγωγή) δουκικής και εκ γένους βασιλικού καταγόμενος… και άγιος τω Κυρίω… Αποκαλύψει ο Θεός και εμφανίσει και χρίσει αυτόν έλαιον εις τα τέλη των ημερών… Αποκαλυφθήσεται δε ούτως· φανήσεται γαρ αστήρ ημέρας τρεις, και νυκτός ώρας γ’ μέσον της πόλεως έω (=τα χαράματα) της μητρός του Υψίστου. Ο δε αστήρ ουκ έστιν εκ των πλανητών, αλλ’ η ως εμφαίνει εις την σωτήριον γέννησιν του Χριστού. Και κήρυξ βοών τρανώς εν ταις τρισίν ημέραις ανακαλών και ανακαλύπτων τον ελπιζόμενον. Τότε ο δήμος ορών και ακούων την του κηρύγματος βροντώδη φωνήν εκπλαγήσονται. Και εξεστηκότες άμα τη χαρά και τω φόβω βοήσωσιν αγνοείν τον ελπιζόμενον.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ του Αγίου Ανδρέου δια Χριστόν σαλού¹

Κείμενον²

" Η πόλις αύτη η επάνω πολλών εθνών προκαθεζομένη ανάλωτος (= απόρθητος) έθνεσι γενήσεται, και αχείρωτος· η γαρ Θεοτόκος, εν σκέπη των ιδίων πτερύγων ταύτην εφύλαξε· και ταις πρεσβείαις αυτής άτρωτος διαφυλαχθήσεται…

Λόγος δε τις φέρεται εισιέναι το γένος των Αγαρηνών και ικανά πλήθη τη μαχαίρα αυτών κατασφάξουσιν· εγώ δε φημί, ότι και το ξανθόν γένος εισελεύσεται [ούτινος προσηγορία (=προσφώνησις)  πρόκειται εν τω επτακαιδεκάτω στοιχείω των εικοσιτεσσάρων στοιχείων ανακεφαλαιωμένων]³, αλλ'εισελεύσεται μεν και τα κώλα των αμαρτωλών επί εδάφους καταστρώσουσιν, ουαί δε αυτοίς από των δύο ορπήκων (όρπηξ= κλώνος, νέος βλαστός, απόγονος), ων αι ρομφαίοι αύραι (=αήρ εν κινήσει, πνοή εκ θαλάσσης ή ποταμών) και οξείαι δρέπανοι, πυρόν (= σίτος) εν θέρει συγκόπτουσαι και εις τα οπίσω ου μη ανθυποστρέψουσιν ουκέτι, ουδ' ου μη ενταύθα καταλειφθήσονται.

Περί δε ωδίνων αρχής, και περί συντελείας πως σοι αδακρυτί διεξέλθοιμι, τέκνον;

Εν γαρ ταις εσχάταις ημέραις αναστήσει Κύριος ο Θεός βασιλέα από πενίας και πορεύσεται εν δικαιοσύνη πολλή… πάντα δε πόλεμον καταπαύσει και τους πένητας πλουσίους απεργάσηται και έσται ειρήνη ον τρόπον επί των ημερών Νώε δια το μη ποιείν πόλεμον πώποτε. [Ου μέντοι κατά τας εκείνων πονηρίας]*. Έσονται γαρ οι άνθρωποι πλούσιοι εν ταις ημέραις εκείναις σφόδρα, και εν γαλήνη και ειρήνη βαθεία εσθίοντες και πίνοντες, γαμούντες και εκγαμίζοντες, εν αδεία πολλή πορευόμενοι και αμερίμνως τοις γηίνοις επαναπαυόμενοι, και εν τω μη είναι πόλεμον επί της γης συγκόψουσι τας σπάθας αυτών εις βιζύνας και εις δρέπανα και εις εργαλεία γεωπονικά. Και μετά ταύτα δώσει το πρόσωπον αυτού επί ανατολάς, και ταπεινώσει του υιούς Αγάρ· οργισθήσεται γαρ αυτοίς ο Κύριος δια την βλασφημίαν αυτών ην εβλασφήμησαν εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν και δια την των Σοδόμων ασέλγειαν ην κατεργάζονται· πολλοί δε εξ αυτών το άγιον βάπτισμα κομισάμενοι ευάρεστοι γενήσονται και τιμηθήσονται παρά του ευσεβούς βασιλέως εκείνου, τους δε λοιπούς ολέσει και εμπυρίσει και βιαίω θανάτω παραδώσει. Εν τοις καιροίς εκείνοις αποκατασταθήσεται πάσα η υφήλιος και το Ιλλυρικόν της βασιλείας Ρωμαίων, και η Αίγυπτος κομίσει τα πάκτα (= ομολογώ, συγκείμενος, συμπεφωνημένος, μάλλον εδώ εννοεί συνθήκας, συμφωνίας) αυτής. Και θήσει την χείραν αυτού την δεξιάν εις τα κύκλω έθνη· και ημερώσει τα ξανθά έθνη και τους μισούντας αυτόν τροπώσεται· τριάκοντα και δύο έτη κρατήσει της βασιλείας. Δώδεκα έτη κήνσον (=φόρον) και δόματα (=δώρα) ου λήψεται. Αναστήσει δε θυσιαστήρια τα συντετριμμένα και ναούς αγίους ανοικοδομήσει. Δίκη ουκ έσται εν ταις ημέραις εκείναις, αλλ’ ούτε ο αδικών ή ο αδικούμενος· πτήξει (πτήσσω= ζαρώνω ένεκα φόβου) γαρ από προσώπου αυτού πάσα η γη, και φόβω ποιήσει τους υιούς των ανθρώπων σωφρονείν και τους παρανομούντας των μεγιστάνων εξολοθρεύσει.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ Αγίου Κοσμά Αιτωλού¹

Εισαγωγή

" Απόσπασμα από το βιβλίον «Κοσμάς ο Αιτωλός» (εκδ. άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων. 1959 σελίς 322).

Γράφει ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης:

Ο Άγιος Κοσμάς… δεν είχεν μόνον το χάρισμα της διδασκαλίας, δεν είχε μόνον το χάρισμα του ποιείν θαύματα, αλλά είχεν ακόμη και το χάρισμα της προφητείας…

Το καθαρόν της διανοίας όμμα έβλεπε το απώτερον μέλλον ως παρόν και προέλεγε τα γεγονότα, εκ των οποίων άλλα μεν μετά παρέλευσιν ετών και δεκαετηρίδων πολλών συνέβησαν, άλλα δε δεν εκπληρώθησαν ακόμη και αναμένουν την εκπλήρωσίν των εις το προσεχές μέλλον. Η προφητική του δύναμις… προεκάλει τον θαυμασμόν και αυτών των απίστων.

Ούτω λέγεται, ότι ο Αλή- Πασάς εις μουσουλμάνον, όστις είχε σκανδαλισθή δια την τιμήν που απέδιδεν εις τον άγιον, είπε:

«Πώ είσαι ζουρλό, καϋμένε Σέχη. Να ήξερες, δεν έλεγες έτζι. Τούτο το καλόγερο, ωρέ Χατζή, ήτον αληθινό προφήτη… ήρθε σπίτι μου στο Τεπελένι και με ευχήθηκε, ωρέ, και μου είπε όλα όσα έκαμα, σαν να τάχε γραμμένα στο κιτάπι».

¹Κοσμάς Αιτωλός. (1714- 1779). Μεγάλη θρησκευτική και ηθική φυσιογνωμία. Εμόνασεν εις Άγιον Όρος. Έλαβεν άδειαν από το Πατριαρχείον και εκήρυξε τον θείον λόγον εις τον υπόδουλον ελληνισμόν. Εντονωτέρα υπήρξε η δράσις του εις  Ήπειρον. Εμαρτύρησε εις Καλικόνταση Ηπείρου την 24 Αυγούστου 1779. (Λεξ. Ηλ. Τόμ. 11^ος σ. 287)