Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΔΕΛΗΜΠΑΣΗΣ



Την 25η Μαΐου του 2007 (με το εκκλησιαστικό ημερολόγιο - εορτάζουμε την Γ΄ Εύρεση της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου) εκοιμήθη εν Κυρίω ο Αριστοτέλης Δελήμπασης, ένας εκ των μεγαλυτέρων θεολόγων του Κ΄ αιώνος, παραγνωρισμένος από τους θεολογικούς κύκλους της εποχής του, λόγω του αντιοικουμενιστικού του φρονήματος και της αποτειχίσεώς του, διωγμένος και από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που υπηρέτησε, εξαιτίας της εναντίωσής του στην επάρατο εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, της οποίας θύματα είμαστε εμείς οι νεότεροι.

Είχα την ευλογία να τον γνωρίσω προσωπικά και να θαυμάσω το ήθος του. Μεγάλος δάσκαλος, που τα συγγράμματά του, αποτελούν μνημεία ορθοδόξου ομολογίας. Στην "Πατριο-γνωσία" δημοσιεύονται σταδιακά τα άπαντά του, εις μνημόσυνον αυτού και εις ωφέλειαν των καλοπροαιρέτων χριστιανών.
Μπορείτε να διαβάσετε ένα αφιέρωμα και εδώ.
Εύχομαι ο Κύριός μας να παραβλέψει τα πλημμελήματα αυτού, στα οποία ως άνθρωπος μπορεί να υπέπεσε και να τον αναπαύσει.

Αδερφέ μας και δάσκαλε Αριστοτέλη, πρέσβευε υπέρ ημών!

Ενδεικτική βιβλιογραφία:

α. Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ –ΑΘΗΝΑΙ 1972
β. ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΓΛΩΣΣΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ - ΑΘΗΝΑΙ 1972
γ. Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ -ΑΘΗΝΑΙ 1974 (Β΄ ΕΚΔΟΣΙΣ 1981)
δ. ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ - ΑΘΗΝΑΙ1976
ε. Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1975
στ. Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ - ΑΘΗΝΑΙ 1980
ζ. Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ - ΑΘΗΝΑΙ 1981
η. ΑΓΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982
θ. ΨΑΛΑΤΕ ΣΥΝΕΤΩΣ – ΑΘΗΝΑΙ 1982
ι. Ο ΑΔΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982
ια. ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ - ΑΘΗΝΑΙ 1985
ιβ. ΦΟΒΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΑ - ΑΘΗΝΑΙ 1986
ιγ. Η ΠΤΩΣΙΣ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ - ΑΘΗΝΑΙ 1990
ιδ. Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΙΣΜΟΥ - ΑΘΗΝΑΙ 1994
ιε. Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ Η "ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑ" - ΑΘΗΝΑΙ 1994
ιστ. ΑΝΑΙΔΗΣ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1997
ιζ. Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ - ΑΘΗΝΑΙ 1999


ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ "ΚΑΛΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ" ΚΑΙ "ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ".


Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

Η ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Μια φορά κι έναν καιρό και στο τώρα μας ακόμα και καλύτερα....
Και τούτο δύναται να συμβεί με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Και γράφει η πρώτη μας λευκή σελίδα :
Δούλοι κοιμηθήκατε, βασιλιάδες σας ξυπνάω.
Χωρίς δεκάρα στην τσέπη κοιμηθήκατε και με χρυσές λίρες στην τσέπη σας ξυπνάω.
Άδεια ποτήρια, διψασμένα για νερό η ψυχή σας.
Μέσα στο πυρ του στόματος του δράκοντος σε γέννησε η μήτρα σου, μα όπως τον σάπιο σπόρο μέσα στη λάσπη και στην μούχλα ανασταίνεται και γίνεται φυτό, έτσι και μέσα από την κοιλιά του δράκοντος του κόσμου τούτου......έτσι και ΕΛΗΛΥΘΕΝ Η ΩΡΑ ΙΝΑ ΔΟΞΑΣΘΕΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

ΕΛΛΑΣ ΓΑΡ ΜΟΝΗ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΝΕΙ ΦΥΤΟΝ ΟΥΡΑΝΙΟΝ ΚΑΙ ΒΛΑΣΤΗΜΑ ΘΕΙΟΝ ΗΚΡΙΒΩΜΕΝΟΝ, ΛΟΓΙΣΜΟΝ ΑΠΟΤΙΚΤΟΥΣΑ ΟΙΚΕΙΟΥΜΕΝΟΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΝ.

Αυτά τα γράμματα θα γεννιούνται εις τον αιώνα των αιώνων, που θα ανάβει η Ολύμπια Φλόγα ισοβίως και αδιαλείπτως από το Ολυμπιακό μας Στάδιο ως το τελευταίο καντηλάκι της Παναγιάς.
***

Στην δεύτερη σελίδα του λευκού μας του βιβλίου γράφει :
Δύο πλάκες εις τα χέρια του του έδωσε του βασιλέα Ιωάννη ο Θεός, την Παλαιά Διαθήκη-Μωσαϊκός νόμος, ώστε να καθαρίσει αυτά τα γράμματα στη γη.
Στο άλλο χέρι η άλλη πλάκα, η Καινή μας Διαθήκη του Ιησού Χριστού μας ο Λόγος.

Και μαζί Του δυο αγγέλους, ο ένας στο ένα χέρι του κρατάει σφυρί και στο άλλο χέρι σμύρνα πάνω σε ένα σπαθί. Και όποιος σμύρνα πρόσθεσε, σμύρνα κι αυτός να λάβει.
Ο άλλος ο άγγελος στα χέρια του κρατάει καλέμι, και στο άλλο χέρι του κρατεί λιβάνι κι ένα στεφάνι. Όποιος λιβάνι πρόσθεσε στο βιβλίο της ψυχής του, τούτος λιβάνι θα λάβει και την στέφανον της Δόξης του Υψίστου.

Και ο Ιωάννης είναι αυτός που έχει το στεφάνι το χρυσό διότι πρώτος εις τον Ουρανόν ευρέθη, που μετά απ'τον Χριστόν πέρασαν 2005 έτη που άνθρωπος επέρασε με το δεξί εις τον Θεόν για το δίκαιο όλων των ανθρώπων.
Και ο Θεός εχάρη γιατί ανάμεσα στους θεούς των θεών βρέθηκε ένας, κι αυτός είναι η Ζωντανή Ελλάδα.

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν.


Ο εν αρχή το Ι και εν το τέλη.... η επόμενη λευκή σελίδα μας


Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΣΙΩΠΟΥΝ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σήμερα, όπου βάλλεται η Ορθοδοξία προς χάριν της πανθρησκείας ή αλλιώς οικουμενισμού, το κήρυγμα του αειμνήστου Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη είναι πιο πολύ επίκαιρο παρά ποτέ !

Η επιβολή της πανθρησκείας γίνεται με διάφορα πολιτικά, οικονομικά και άλλα μέσα. Στα πολιτικά μέσα βλέπουμε την θέληση των κυβερνώντων να αφαιρέσουν κάθε τι που είναι ή/και θυμίζει Ορθοδοξία, όπως κατάργηση σταυρού σημαίας, κατάργηση προσευχής στα σχολεία και λοιπά σχετικά που βλέπουμε και ακούμε σε καθημερινή βάση. Στα οικονομικά μέσα βλέπουμε την θέληση των κυβερνώντων να βάλουν φόρο στους χριστιανούς, να τους υποδουλώσουν στο υλικό χρήμα "χτίζοντας τον χρυσόν πάνω στον Χριστόν".

Άλλα μέσα είναι η σιωπή πλείστων των ιεραρχών και των θεολόγων στο θέμα αυτό. Θυμίζουμε τι λέει στο βιβλίο του ο αείμνηστος Αριστοτέλης Δελήμπασης "(Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, Α. Δ. ΔΕΛΗΜΠΑΣΗ, ΑΘΗΝΑΙ 1972, Κεφάλαιον Δ’, Παρέκκλισις και Μετάνοια, σ.σ. 288-289) : Η ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΕΝ ΤΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, Η αντιθεολογική σιωπή πλείστων θεολόγων.

Ως «μέγα τι θηρίον εξήλθεν επί γης η αίρεσις αύτη» (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 31, 243)του Οικουμενισμού. Το «θηρίον» τούτο εισήλθεν εις την μάνδραν των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, όπου κατασπαράσσει ποιμένας και πρόβατα, αρχίζον από των κεφαλών. Αι παναιρετικαί οικουμενιστικαί διδασκαλίαι και καινοτομίαι κλυδωνίζουν την Ορθόδοξον Εκκλησίαν, ως άλλα «κύματα άγρια θαλάσσης επαφρίζοντα τας εαυτών αισχύνας» (Ιούδ. 13). Όπως επί της εποχής του Μ. Βασιλείου, ούτω και σήμερον η Ορθοδοξία συγκλονείται εκ θεμελίων και αι Ορθόδοξαι Εκκλησίαι κινδυνεύουν να καταποντισθούν αύτανδροι εις τα πικρά και θανατηφόρα ύδατα της οικουμενιστικής ψευδοδοξίας. Όντως, ο «σάλος ούτος των Εκκλησιών τίνος ουκ έτσι θαλασσίου κλύδωνος αγριώτερος; Εν ω παν μεν όριον Πατέρων κεκίνηται, πας δε θεμέλιος και ει τι οχύρωμα δογμάτων διασαλεύεται. Κλονείται δε πάντα και κατασείεται σαθρά τη βάσει επαιωρούμενα» (Μ. Βασιλείου, PG. 32, 212-213).

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ, ΑΛΛ’ ΑΥΤΗ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΕΙΣΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ


Η ένωσις των «εκκλησιών» έγινε το 1965!

Όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία που έρχονται στο φως, δεν θα πρέπει να περιμένουμε μία επίσημη διακήρυξη της ενώσεως των «εκκλησιών», διότι ένωσις έχει γίνει προ πολλού και τούτο φαίνεται αρκούντως πλέον. Εκείνο που διενεργείται τώρα τεχνηέντως είναι μία σταδιακή αποκάλυψις των εν κρυπτώ συμφωνηθέντων, ώστε το υγιές σώμα να συνηθίζει, να μην αντιδράσει και επαναστατήσει, αλλά να δεχτεί το δηλητήριο κλιμακωτά, κατά δόσεις, μέχρι πλήρους αποδοχής και «καταπόσεως». Η επικοινωνιακή επιστήμη με όργανα τα Μ.Μ.Ε. είναι επιστρατευμένη και προσφέρει στο σημείο αυτό άριστα τις υπηρεσίες της.

Πράγματι η στρατηγική αυτή επιτυγχάνει και αποδίδει, μάλιστα στον εκτός της Εκκλησίας κόσμο (τους ετερόδοξους, τους ετεροθρήσκους και τους ειδωλολάτρες). Και οι κατ΄όνομα όμως ορθόδοξοι χριστιανοί (αυτοί που δεν εκκλησιάζονται τακτικά και δεν μετέχουν στην θεία λατρεία, που δεν τιμούν Κυριακές και εορτές και αργίες, που δεν τρέφονται με τα θεία μυστήρια, που δεν τηρούν εντολές και νηστείες, που δεν μελετούν Γραφές, που δεν διαβάζουν βίους Αγίων, που δεν ξέρουν στοιχειώδη εκκλησιαστική ιστορία, που δεν έχουν μάθει για συνόδους και δόγματα και ιερούς κανόνες, αλλά «συσχηματίζονται τω αιώνι τούτω» (Ρωμ 12,2)), και αυτοί δυστυχώς επηρεάζονται, αποκοιμίζονται, γίνονται «ποταμοφόρητοι» (Απ. 12,15). Βλέπουν διαρκώς τηλεόραση κι ακούνε κάθε ώρα δελτία ειδήσεων, κι από κει διαμορφώνουν γνώμη, συνείδηση, στάση.

Όσοι όμως μετέχουν εν συνειδήσει και επιγνώσει στη ζωή της Εκκλησίας, αυτοί μένουν «αψέκαστοι» απ’ το φαρμάκι, απότιστοι απ’ το «τρελό νερό». Αυτοί διατηρούν τα αισθητήρια της πίστεως υγιή, διασώζουν τα κριτήρια της αληθείας ακέραια. Σ’ αυτούς λειτουργεί το «χρίσμα από του αγίου», που θέλει η Καινή Διαθήκη (Α’ Ιω. 2,20). Αυτοί διακρίνουν, βλέπουν «τα σημεία των καιρών» (Ματθ. 16,3), αντιλαμβάνονται από μακριά τους ψευδοπροφήτες και της πλάνες τους. Αυτοί είναι «το μικρόν ποίμνιον». Αγρυπνούν με «τας οσφύς περιεζωσμένας» και τους «λύχνους καιομένους», προσδοκώντες τον ερχόμενον Κύριον, «πότε αναλύσει εκ των γάμων» (Λουκ. 12,32,35-36).

Μπορεί βέβαια για τους ισχυρούς της ημέρας να υπάρχουν σχέδια, συμφωνίες, υπογραφές, τετελεσμένα. Το σώμα όμως της Εκκλησίας, του ευλαβούς κλήρου και του πιστού λαού, αυτά δεν τα γνωρίζει· τα αγνοεί, κι όταν τα πληροφορείται δεν συμφωνεί, και συνεπώς δεν δεσμεύεται· όπως έγινε και τότε, με τις αποφάσεις της Φεράρρας- Φλωρεντίας.

Εν τω μεταξύ όμως οι πιστοί ταλαιπωρούνται, οι μοναχοί στενάζουν και οι ορθοτομούντες ποιμένες πάσχουν. Δοκιμάζονται βλέποντας την ασέβεια να αποθρασύνεται, την καινοτομία να κορυφώνεται, και την πλάνη να εξαπατά, να αιχμαλωτίζει, να σύρει στην απώλεια. Νιώθουν έντονα τον λόγο του αγίου Γρηγορίου του θεολόγου «Ο πλους εν νυκτί, πυρσός ουδαμού, Χριστός καθεύδει» (P.G. 37,153). Φθάνουν σε όρια αντοχής. Λοιπόν, μας ξέχασε ο Θεός;
***

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Ιωάννης εν Χριστώ βασιλεύς των Πένητων

Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΕΦΑΛΟΥ ΑΕΤΟΥ, ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΣ. 

ΠΟΙΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. 

ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΡΟΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΗ ΠΟΤΑΜΟΥ. 

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΚΑΘΙΝΟ ΣΤΕΦΑΝΙ και Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο θεός του πάπα.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ. 
ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ. 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ, ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ. Η ΙΕΡΗ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. 

ΠΩΣ ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ. 

ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ. 

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ και άλλα από τον Ιωάννη του Θεού. 


Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ


ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΛΗΘΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ 
ΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ 
ΚΑΙ Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΡΦΟΣΥΝΗΣ, ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. 


ΜΕ ΤΙ ΤΡΟΠΟ Η ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΣΤΗΣΕΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΩΣ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ.

ΙΔΟΥ ΠΩΣ ΔΟΞΑΖΕΤΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΑΘΕΤΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ, ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ......



Κηρύττει ο Ιωάννης εκ πενίας βασιλεύς 


Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

ΜΟΝΟΝ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ

ΜΟΝΟ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΑΛΕΣΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ.

Τέσσερα χαρακτηριστικά ιδιώματα έχουν οι Οικουμενικές Σύνοδοι.

«Και πρώτο ιδίωμα όλων των Οικουμενικών είναι το να συναθροίζονται δια προσταγών, ουχί του Πάπα, ή του δείνος Πατριάρχου, αλλά δια προσταγών Βασιλικών.»

«Οικουμενική σύνοδός εστιν η δια προσταγής Βασιλικής συναχθείσα, η περί πίστεως όρον δογματικόν εκθεμένη, η ευσεβή και ορθόδοξα, και σύμφωνα ταις αγίαις Γραφαίς και ταις προλαβούσαις Οικουμενικαίς διορίζουσα, ην η συμφωνία απάντων των της καθολικής Εκκλησίας Πατριαρχών και Αρχιερέων απεδέξατο, είτε δια αυτοπροσώπου παρουσίας, είτε δια τοποτηρητών ή και τούτων απόντων, δια γραμμάτων και υπογραφών αυτών»




ΠΗΓΗ: ΠΗΔΑΛΙΟΝ, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ, ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΒΛΑΣΤΟΥ Χ. ΒΑΡΒΑΡΡΗΓΟΥ, 1886, σ. 104-106, υποσημείωση (και εξήγηση από τον Δοσίθεο).